هشت توصیه امام هشتم برای روزهای آخر شعبان 👌

▫️اباصلت می‌گوید:
در آخرین جمعه شعبان خدمت امام رضا علیه‌السلام رسیدم.
فرمود:
ای اباصلت، بیشترِ ماه شعبان سپری شده و امروز آخرین جمعه شعبان است،
پس در روزهای باقیمانده کوتاهی‌های روزهای گذشته را جبران بکن و باید به آنچه برایت مهم است اقدام کنی:
۱. زیاد دعا کن.
۲. زیاد استغفار کن.
۳. زیاد قرآن تلاوت کن.
۴. از گناهانت به درگاه خدا توبه کن تا خالصانه به ماه خدا وارد شوی.
۵. هر امانتی که گردنت هست ادا کن.
۶. تمام کینه‌هایی که در دلت نسبت به مؤمنان داری، از دل بیرون کن.
۷. هر گناهی که به آن مبتلا هستی از آن دست بکش و تقوای خدا پیشه کن و در آشکار و پنهان بر خدا توکل کن…
۸. و در روزهای باقیمانده این ماه بسیار بگو:

اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِیمَا مَضَی مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِیمَا بَقِیَ مِنْهُ…
خداوندا اگر در روزهای گذشته شعبان ما را نیامرزیدی، پس در روزهای باقیمانده بیامرز…
📚 عیون اخبار الرضا علیه السلام ج۲ ص۵۱.
📚 بحارالانوار ج ۹۴ ص۷۳.

عل کیست؟
درباره بت بعل چه میدانید ؟
بت بعل با اسرائیل چه ارتباطی دارد ؟
تاریخ درباره این بت چه گفته است ؟

«بَعل» از واژگان قرآنی است، و کاربرد رایج آن نام بتى در شهر «بعلبک» لبنان بوده که بنى‌اسرائیل آن را مى‌پرستیده‌اند، تا این که الیاس پیامبر (علیه السلام) براى هدایت آنان مبعوث شد.

عمده روایات اسلامى درباره پرستش بعل، در ارتباط با بنى اسرائیل است؛ گویا عبادت آن از زمان حضرت موسى علیه السلام در میان این قوم مورد توجه بوده است.[۴۸] آنها به تقلید از ساکنان سرزمین کنعان و به تدریج به پرستش این بت روى آوردند، به گونه‌اى که در مواردى متعدد از بعل پرستى آنان یاد شده است.

بعل کلمه عبری هست .که به معنای شوهر ،بت ،فردی بی نیاز از همه است .
در اساطیر کنعان و فنیقی، بعل اغلب در تقابل با «ایل» (El)، خدای بزرگ قرار داشت
بعل به عنوان رقیب ایل یا خداوند بزرگ تبدیل به شیطان یا یک دیو یا روح عفریت شد و بعدها نیز نوعی جن تلقی شد

در سده های پس از ظهور موسی (ع) گروهی از اسرائیلیان شروع به پرستش بعل کرده و به رد و انکار ایل پرداختند. پیامبرانی مانند ایلیا (الیاس) به شدت با این آیین مبارزه کردند. داستان مبارزه حضرت الیاس با ۴۵۰ کاهن بعل در کوه کرمل، نمونه مشهوری از این تقابل در عهد عتیق است

فرهنگ عامه اسلامی، بعل فراتر از یک بت خاص، به نمادی برای هرگونه بت پرستی و شرک تبدیل شده است. هنگامی که قرآن از پرستش بعل انتقاد می ‌کند، در حقیقت تمامی اشکال عبادت غیرخدا است.

پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) :

لَو أنَّ ابنَ آدَمَ فَرَّ مِن رِزقِهِ كما يَفِرُّ مِنَ المَوتِ لَأَدرَكَهُ كما يُدرِكُهُ المَوتُ

اگر آدمی همچنان که از مرگ می‌گریزد از روزی می‌گریخت ، باز روزی به او می‌رسید همچنان که مرگ به او می‌رسد.

مکارم الأخلاق ، ج۲ ، ص۳۷۷

ﺩﻝ ﮐﻪ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺖ؟
ﺑﻪ ﺩﺭ ﻭ ﺩﺷﺖ ﻭ ﺩﻣﻦ؟
ﯾﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻭ ﮔﻞ ﻭ ﮔﻠﺰﺍﺭ ﻭ ﭼﻤﻦ؟
ﯾﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻠﻮﺕ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﻣﻦ
ﺩﻝ ﮐﻪ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺖ؟
ﭘﯿﺮﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻧﮓ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﻧﮑﻮﺳﺖ،
ﺩﻝ ﮐﻪ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﻭﺳﺖ …
ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺟﺎﯾﮕﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﺗﻮ
ﺳﺨﻨﺶ ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎ
دلت غرق در آرامش

الهی حول حالنا باحسن الحال

نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم، نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی.
در اگر باز نگردد، نروم باز به جایی.
پشت دیوار نشینم، چو گدا بر سر راهی. کس به غیر از تو نخواهم، چه بخواهی چه نخواهی.
باز کن در، که جز این خانه مرا نیست پناهی……!