لَا تُخْزِنِى بِمَعْصِيَتِكَ
26 بهمن 1404
َلَا تُخْزِنِى بِمَعْصِيَتِكَ
رسوا شدن و خوار گشتن، یک دلیل بیشتر ندارد و آن، نافرمانی کردن از خداست.
🍂کسی اگر به دنبال آبروست، باید از وادی معصیت دور شود. عصیان و آبرو از همان روز نخست با هم قهر کردهاند؛ قهری که تا قیامت ادامه دارد.
🍂 پردۀ ستاریت خدا علی الدوام نیست. چه بسیار گناهکارانی که به پردهپوشی خدا مغرور شدند و یک روز چشم باز کردند و دیدند بیآبرو شدهاند.
🌿ما از شما یاد گرفتهایم که «مَن عَصاکُم فَقَد عَصَی الله؛ هر کسی از شما فرمان نبرد، از خدا فرمان نبرده است» پس اگر دلشورۀ آبرویمان را داریم، نباید نافرمانی شما را بکنیم.
🌿آقا! میان شما و خدا چه سرّی است که اطاعت شما را اطاعت خویش و سرکشی در برابر شما را سرکشی در برابر خویش میداند؟!
🌿 این چه جایگاه رفیعی است که نزد خدا دارید؟! و ما چقدر سعادتمندیم که امامی مثل تو داریم!