بسم رب فاطمه

بانو……

بازهم فاطميه آمدوكوچه هاي شهرمابوي فاطمه (س)گرفت .ودرخاطرات ما،درب نيم سوخته وپهلوي شكسته وصورت نيلي زنده شد .

آه سردي ازدل كشيدم واين جمله درذهن من نقش بست ،كاش :درغربت آن روزكنارت بودم وخودراسپربلاي توميكردم .

مادر:ازاين سخت ترنمي شودجلوچشم فرزندبه مادرجسارت شود.

خصم اگردركوچه سيلي بررخ مادرنمي زد

                                                كعب ني هرگزكسي برزينب اطهرنميزد